Stel je voor, je leest enkele nieuwsartikelen, werkt ondertussen je LinkedIn-pagina bij en controleert enkele overheidswebsites voor je administratie en dan stuit je op iets merkwaardigs... Staat dit er echt? Hoe komen ze erbij dat ik eigenaar ben van dat pand? Dat klopt helemaal niet!
Nederland kent sinds kort een register van uiteindelijk belanghebbenden (ubo-register), dat is gebaseerd op een Europese richtlijn. Doel van het register is criminaliteit te bestrijden. Die richtlijn maakt het mogelijk dat gegevens van bedreigde uiteindelijk belanghebbenden (ubo’s) worden afgeschermd. Of ubo’s in Nederland aanspraak kunnen maken op afscherming is nog maar de vraag.
Al eerder besteedden wij aandacht aan het door grote ondernemingen te laat betalen van hun leveranciers uit het midden- en kleinbedrijf en aan de overheidsmaatregelen die geen effect op de betalingsmoraal hadden. Positief is dat de rijksoverheid nu de tijdelijke maatregel neemt dat mkb-ondernemingen niet-tijdige betalingen anoniem kunnen melden bij de Autoriteit Consument & Markt (ACM).
Is het register wel noodzakelijk en worden de daarin opgenomen gegevens voldoende beschermd?
Nederlands kent een wet die beoogt topinkomens in de gesubsidieerde en overheidssector te bestrijden; de Wet Normering Topinkomens (WNT). Deze wet is in de praktijk lastig hanteerbaar voor de organisaties die onder deze wet vallen, onder meer omdat de wet regelmatig verandert. Daarnaast worstelen organisaties met de complexe regels van de WNT, die niet altijd rekening houden met de financiële praktijk.
Bankrekening bij Nederlandse bank niet meer vanzelfsprekend. Ellen Timmer schreef hier een artikel over in het IJssel Business Magazine van december 2020.
